Εν ξέρω τι τίτλο να βάλω…

Ηταν κατά τες 9.30-10.. Επήα να φάω, έφαα και έπιασα τον δρόμο για να πάω σπίτι.  Είχε ένα άστεγο που έπεφτε χαμέ κ είχε τα πόδια του σκεπασμένα με μια κουβέρτα.  Ο άστεγος ενεν όπως τον ζητιάνο που έχει αρκετούς που λεν ψέματα.  Ο άστεγος εν άστεγος.  Ειδικά σε μια χώρα με έτσι χειμώνα σίγουρα οι άστεγοι εν πραγματικοί άστεγοι.  Επέρασα που δίπλα του, εζήτησε μου να του δώσω λεφτά.  Θα του εδιούσα αλήθκεια, πραγματικά ήθελα πολλά να του δώσω.  Αλλά εν είχα, εν είχα ουτε 1 λίρα σε cash, ούτε 5 πέννες εν είχα πανω μου κατακρίβιαν.  Εν είχα προλάβει να τραβήσω cash και που επήα να φάω επλήρωσα με κάρτα.  Ένιωσα πάρα πολλά άσχημα.  Εν του είπα τίποτε, αν του έλεα ότι εν κρατώ λεφτά σίγουρα εν θα με επίστευκε.  Εν κανέι εκρατούσα στο χέρι το πορτοφόλι μου ενιξέρω γιατί εν το έβαλα στη τσάντα μου πριν.  Εγύρισα και έφυα και κάτι εψέλλισε αλλά εν άκουσα τι είπε.  Εσκέφτουμουν το ώσπου να πάω σπίτι. Ένιωσα αρκετά ανάξια η αλήθκεια…

Λύπουμαι πολλά τους άστεγους..  Άκουσα ότι η αστυνομία δαμέ παίρνει τους σε καταφύγιο για άστεγους.  Αλλά σίγουρα το καταφύγιο εν τους φορεί ούλους.  Οκ ξέρω ότι για τζείνους εν αρκετό ενα σάντουιτς την μέρα και ενα νερό, αλλά εν αρκετό?  Εν λίο πράμα να είσαι μες στην κρυάδα, να πέφτεις χαμέ?  Να μεν κάμνεις μπάνιο?  Οκ φαντάζομαι ότι εν ευτυχισμένοι μόνο τζαι μόνο που ζουν…  Εν μόνοι τους, εν έχουν κανένα.  Αν είχαν προφανώς εν θα ήταν άστεγοι.. Να ξέρεις ότι εν έχει ενα πιάτο ζεστό φαί να φάεις…  Να κρυώνεις, να πεινάς να μεν έχεις οικογένεια, να είσαι μόνος σου στις γιορτές, να μεν σε θυμάται κανένας, να μεν έχεις μια στέγη πάνω που το κεφάλι σου…

 

Advertisements

Εγωισμός

Note to self: Να είμαι εγωίστρια τζιαμέ που πρέπει!  Αλλά γιατί εν το καταφέρνω ποτέ?  Γιατί εν μπορώ να κρατήσω ποτέ κατζία σε κανένα?  Έχει άτομα που μου εσυμπεριφερθήκαν με τρόπο που κανονικά δε θα έπρεπε να τους ξανα μιλήσω ποτέ…  Αλλά εν το κάμνω…  Μιλώ τους,  όσο και αν με πληγώσαν ή οσο άσχημα και να μου εφερθήκαν!  Εγώ μιλώ τους..  Τζαι εν τους κρατώ κατζία..  Τα νεύρα που κάμνεις στην αρχή τζαι οι 1-2 κουβέντες παραπάνω που λέεις ενεν κατζία..  Εν θυμός τζαι μετά φεύκει…

Ένεν καλό πράμα ο εγωισμός…

Εν η πρώτη φορά που εν νιώθω καλά που τη μέρα που ήρτα..  Εν η πρώτη μέρα που εν είδα ούτε ένα άνθρωπο..  Εν εφκήκα που το δωμάτιο μου…  Τζαι εν είμαι χόουμ σικ.. Καμία σχέση με τούτο..  Εν κάτι άλλο…  Πολλά πιο σοβαρό…  Αλά άυριο εννα μπω να σβήσω το ποστ γιατι εννα είμαι καλά…  Απλά τωρά τούτο νιώθω τζαι έγραψα το.  Καληνύχτα

Untitled :)

Αγαπώ τη βροχή, τα hoodies, το γύρο, τα σουβλάκια, το ταμπούλι, το παλουζέ, τη φατζή, το τραχανά, τη λούντζα, το χαλλούμι, το κοτόπουλο στη σχάρα, το σουβλάκι κοτόπουλο με τη ρίγανη τζαι το γιαούρτι που κάμνει ο παπάς μου, το γκάμον με το πορτοκάλι που μας κάμνει ο παπάς κάθε παραμονή Χριστουγέννων, τα κινέζικα, το ούρσους με την κοκακόλα, το κρασί, το θέατρο, το σινεμά…

Αγαπώ που το παιδάκι που εσταμάτησε να τρώει το σάντουιτς το τζαι επρόσφερε το στον άστεγο..

Αγαπώ που η αστυνομία δαμέ πιάνει τους άστεγους και τους παίρνει σε καταφύγιο…

Αγαπώ τον κόσμο που ακόμα έχει φιλότιμο…

Αγαπώ αυτούς τους ανθρωπους που χαμογελούν..

Αγαπώ τες αγκαλίες…

Αγαπώ τα κείμενα και την ποίηση που εκάμναμε στα Νέα στην γ’ λυκείου.

Αγαπώ τους ανθρώπους τους δικούς μου που με νοιάζονται…

Αγαπώ τους ποδοσφαιρικούς αγώνες..

Αγαπώ που ήταν τα γενέθλια μου οι κορούες δαμέ οι κυπραίες που μεινίσκουν στο άλλο φλατ εφέραν μου ενα μάφιν με 18 κεράκια πάνω τζαι εξέραν με μόνο 3 μέρες.

Αγαπώ το ότι σπουδάζω κάτι που αγαπώ..

Αγαπώ να περπατώ μες στη πόλη για να πάω πανεπιστήμιο..

Αγαπώ τη μουσική…

Αγαπώ που έδεσα έυκολα με κάποια άτομα και κάποια ΣΚ αντί να τιτσιρωνούμαστε και να πηάινουμε κλαπ καθούμαστε και γελούμε ως τες 3-4 το πρωί…

Αγαπώ όσα έχω στη ζωή μου, εν θα άλλαζα το παραμικρό…

Λυπούμαι που πλέον εν μπορώ να συγκρατήσω το πόσο λήξισσα είμαι…

Λυπούμαι που εν μπορώ να λύσω στο γυμναστήριο και να κάμω κορμί θανατηφόρο..

Λυπούμαι που σήμερα στο all you can eat εγεμωσα το πιατο μου τζαι ηξερα οτι νο τσιανς να το φαω. Τζαι εφαα μονο το 1/3 του πιάτου τζαι μετά εσκέφτηκα ότι κάποιοι εν έχουν να φαν τζαι ένιωθα απαίσια…

Λυπούμαι που εγώ εβοηθούσα την τούτον όλο τον καιρό που εχρειάζετουν βοήθεια σαμπώς τζαι ήμουν υπόχρεα δηλαδή να ανέχουμαι τις ιδιοτροπίες του καθενού και να την βουρώ που πίσω όποτε με χρειαστέι σαμπώς και ήμουν αθκιασερή και έχει πάνω που ένα μήνα που λείπω και εν μου έστειλε ένα μήνυμα στο φβ να με ρωτήσει πως πάω, αν είμαι καλά, πως παιρνώ…  Ούτε ένα…  Ούτε ένα όμως…  Τελοσπάντων εν ασχολούμαι..  Μάλλον έχασε την ευκαιρία της..

Λυπούμαι που θωρώ συνομήλικους μου να εν κομματικοποιημένοι…

Λυπούμαι για τους ανθρώπους που βασανίζονται με αρρώστιες…  Λυπούμαι πολλά για τζείνους, γιατί συνήθως εν οι πιο καλοί που το παθαίνουν…  “Να προσέυχεσαι για μένα όπως προσεύχομαι εγώ”.

Λυπούμαι για τους στενόμυαλους θρησκευτικούς του λυκείου που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι εμείς προκαλούμε τις ασθένειες και τα κακά…  Ναι, και το μωράκι που έχει λευχαιμία σίουρα εν τζείνο που φταίει ένε?  Τζαι μετά σιωπάς γιατί ενιξέρεις τι να πείς… Τζαι πετάσσεις μου κάτι για προπατορικά αμαρτήματα τζαι πελλάρες…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τι είσαι συ μάναμ?

Ένα θα σας πω…………

Νομίζω ερωτεύτηκα τον……….

Εν ο πιο κούκλατσος που είδα δαμέ, μεν σας πω και ιν μαι εντάιαρ λάιφ…………..

Εν ένας άγγελος…………..

ΑΧ!

Θα μπορούσε κάλλιστα να δουλέυκει στα χόλλιστερ……………………..

Τόσο μπόι που του έδωκεν ο πλάστης μου………………….

2 μέτρα.  Κρατά πατερίτσες το πουρέκκι, ενιξέρω που επήεν και ελαττσίηστηκεν αλλά σήμερα έφκαλε τον γύψο και εφόρεν ενα αλλο πράμα.  Στο ένα πόι τζείνο με μια κΛάτσα και στο άλλο μια σαγιονάρα.  Αμαν σας λαλώ……. Εν κούκλος………………  Πιάνει με κάτι αμαν τον θωρώ………………

Εν ένα πουρέκκι…………..

Εν σταρένια η επιδερμίδα του,  εν πολλά ψηλός, εν γυμνασμένος, έχει καστανόξανθα μαλγιά……….

Έσιει την πιο γλυτζιά φατσούα που είδα ποτέ 🙂

Θυμίζει μου σέρφερ……

Έξω εν ψόφος και έρκεται με τη κοντή βερμούδα, το τισσσιερτ και φορεί και ενα σκουφούι πάρα πολλα σέξυ…………..

Σσσσσιιιτ γιατι να εν τόσο ωραίος?    ΟΥΦΦΟΥ

Ζαχαροπλάστης ήταν ο πατέρας του?

ΟΡΜΗ-ΘΚΕΙΑ calling

Παμε λοιπον να φαμε προχτες στο Friday’s.  Παραγγελνουμε ξερω γω, ντα ηταν κουκλατσος ο σερβιτορος που επιασε παραγγελια αλλα αυτο δεν ειναι το θεμα μας!!

Ερκουνται τα φαγια μας, μια μικροκαμωμενη εγγλεζου με ξανθα μαλγια που το πρωτο πραμα που σκεφτεσαι οτι εν εγγλεζα γεννημα θρεμμα!  Τζαι γυριζει τζαι καμνει μας ετσι με την πιο τσαρλιστικη χροια φωνης που ακουσα ποτε….

 

 

 

– ΜΑ ΕΙΣΑΣΤΕΝΝΝΝ ΠΠΟΥ ΤΗΝΝ ΚΚΥΠΡΟΝΝΝ?

Νταξει παιθκια επηρε μου καποια κλασματα δευτερολεπτου να επεξεργαστει ο εγκεφαλος μου τις λεξουλες που εξεστομισε γιατι απλα η εικονα εν εσυναδεν με τζεινο που ακουα.

Και με ενα στομα μια φωνη τζαι οι 4 ειμασταν καπως ΝΝΝΝΝΝΑΑΑΑΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ. Σαμπως και εκερδισαμε το λοττο ορ σμθ, με τον πιο excited τονο φωνης εβερ!

Τζαι λαλει μας ΠΟΘΘΘΕΝ ΕΙΣΑΣΤΕΝΝ?  ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΠΟΥ ΤΗΝ ΟΡΜΗΘΚΕΙΑΝΝ!! 

Αλλα σοβαρα εγω εχαρηκα που την ειδα 🙂

 

 

UK calling :)

Λοιπόόόόόόόόν hi σε όλους σας, που λέει και η Ναστάζια. Σωκρααααααατηηηη.

Έμμμμ, ελληνικέ κυπριακέ λαέ, αυτή τη στιγμή δε σας ομιλώ από τα πάτρια εδάφη. Σας ομιλώ από τες Αγγλίες. Ήρτα ναι!! Τζαι εν ωραίίίία τζαι βασικά επροσαρμόστηκα στην πόλη πολλά πολλά πολλά πιο νωρίς από όσο ενόμιζα. Έμαθα τους δρόμους και γενικά επροσανατολίστηκα σχετικά έυκολα. Χάρη στον παπά μου βέβαια γιατί αν δεν ήταν ο παπάς μου ήταν να περάσει ο μήνας και ακόμα ήταν να προσπθώ να έβρω το πανεπιστήμιο.

Λοιπόν στη φίλη μου τη Μπλάκ Κατ θέλω να πω να μεν το σκέφτεται καν τζαι να έρτει δαμέ γιατί εν τέλεια. Οι ανθρώποι εν υπέροχοι. Συνήθως εν γενικέυκω τα πράματα αλλά εν πραγματικά τόόόόόσο μα τόσο καλοί και ευγενικοί που τζαι εσύ ο ίδιος διερωτάσε γιατί ούλη σου τη ζωή εθεωρούσες τους εγγλέζους ξενέρες και κρυόκωλους! (Ντά σε άλλες πόλεις ενει!) Ό,τι μα ό,τι τους πεις εν πρόθυμοι να σε βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν. Π.χ. μια μέρα έφκαλε με ο παπάς μου φωτογραφία τζαι ήρτε κάποιος τζαι είπε μας να μας φκάλει μαζί χωρίς να του πούμε! Ή κάποιος άλλος μια μέρα εχαθήκαμε λίο και χωρίς να μιλίσουμε απλά είδε πως εθωρούσαμε γυρώ λίο παράξενα απλά ερώτησε μας αν χρειαζόμαστε βοήθεια και είπε μας! Ένεν καθόλου απόμακροι, το αντίθετο και τούτο έκαμε μου απίστευτη εντύπωση γιατί ενεν 1-2 περιστατικά εν γενικά!

Παρόλο που έχει λεωφορεία και μετρό μπορείς να πάεις παντού με τα πόδια μες στη πόλη. Την πρώτη μέρα επήαινα με τον παπα μου που το δρόμο που έπρεπε να χρησιμοποιω για να πηαίνω πανεπιστήμιο και ήταν έτσι τσας ανηφορούι σε κάποια φάση και μετά είχε και γέφυρα και εμένα εφαίνετουν μου ότι έφκαινα το Έβερεστ τζαι εμουρμούρουν. Ο παπάς μου λαλεί μου εννα το φκαίνω που την πρώτη εβδομάδα και εν θα καταλάβω τίποτε. Τζαι ναι όντως, στην 3η-4η φορά που το φκήκα έν εκουράστηκα καν.. Αντίθετα, νιώθω τζαι ωραία που περπατώ, αρέσκει μου! Που την εστία ως το πανεπιστήμιο εν 15 λεπτά περπάτημα. Που το πανεπιστήμιο ως το department μου εν 10 λεπτά. Άρα το πιο λίο που περπατώ κάθε μέρα εν 50 λεπτά 😛 Ναι ξέρω κάποιοι βαρκέστε το περπάτημα αλλά εμένα αρέσκει μου. 😀

Έμμμμ τι άλλο? Α ναι! Άρεσε μου που τη μέρα που ήταν ο ποδοσφαιρικός αγώνας πριν να αρχίσει ήταν ούλοι γυναίκες, άντρες, μωρά, γιαγιάδες, παππούδες μες στους δρόμους και μες στα εστιατόρια και στες pubs και επίναν τες μπυρούες τους 🙂

Ατε τωρά θα σας πω και για το πανεπιστήμιο.. Τη Δευτέρα ξεκινούν τα μαθήματα επίσημα αλλά τόυτο ήταν το induction week. Εφανήκαν μου πολλά καλοί οι καθηγητές και το σημαντικότερο έχουν πολλά καλή προφορά και μιλούν καθαρά! Εφανήκαν μου φιλικοί και προσιτοί παρόλο που ήταν και αρκετά σοβαροί. Νομίζω καλύτερα εν θα εγίνετουν. 🙂

Η εστία. Η εστία μου είναι χάρμα οφθαλμών. Εκλαίουμουν 2 μήνες ότι θα μου εδιούσαν καμιά ξιμαρισμένη παλιοεστία με shared bathroom τζαι εδώκαν μου την πιο καινούργια εστία στην πόλη με δικό μου μπάνιο τζαι διπλό κρεβάτι και απλά μοιράζομαι την κουζίνα με ακόμα 4 κορούες! Ο κάθε όροφος έχει 4 φλατ και το κάθε φλατ έχει 4,5 ή 6 δωμάτια με κοινή κουζίνα. Ενιξέρω πόσο τυχερή μπορεί να είμαι για τούτο. Αρέσκει μου πολλά που ξέρω ότι εν εκατσέν κανενού άλλου ο κώλος (εξκιουζεμουά) πας στο τόιλετ τζαι ότι κανένας δεν έκαμε σεχ/σεξ πας σε τζείνο το κρεβάτι! 😀 Ιιιιιιιου γιέ μουυυ!

Εγνώρισα και κάτι κορούες κυπραίες στον όροφο μου αλλά σε άλλο φλατ και κάμουμε παρέα. Εν του στυλ μου εταιρκασαμε. Και εγνώρισα και γενικά τζαι άλλους κυπραίους και που το άλλο πανεπιστήμιο δαμέ..

Έμμμμ τι αλλο? Είπα σας τα ούλα νομίζω. Ούφφου είμαι ολίγον τι αγχωμένη για τα μαθήματα αλλά η ΡοΑμ μου συνεχώς με ενθαρρύνει. 😛
Ήταν η πιο καλή επιλογή που έκαμα. 🙂

I’ll keep you posted.

Σμούτς Σμούτς